Topluluğa sorularınızı sormak veya başkalarına yardımcı olmak için forumumuzu ziyaret edin

SÖZLÜK » Karnofsky Endeksi

Karnofsky Endeksi

Karnofsky Endeksi olarak da bilinen Karnofsky Performans Ölçeği, bir hastanın işlevsel durumunu ve günlük yaşam aktivitelerini gerçekleştirme becerisini ölçmek için yaygın olarak kullanılan bir araçtır. Genellikle tıbbi ortamlarda, özellikle kronik hastalıkları, kanseri ve diğer ciddi tıbbi rahatsızlıkları olan hastalarda hastanın genel sağlığını ve refahını değerlendirmek için kullanılır.

Karnofsky Endeksi 1948 yılında Dr. David A. Karnofsky ve New York’taki Memorial Sloan-Kettering Kanser Merkezi’ndeki meslektaşları tarafından geliştirilmiştir. Endeks 0 ile 100 arasında değişen bir ölçek olup 100 mükemmel sağlığı, 0 ise ölümü temsil etmektedir.

Endeks, bir hastanın öz bakım, hareketlilik ve iletişim gibi çeşitli günlük yaşam aktivitelerini yerine getirme becerisinin değerlendirilmesine dayanmaktadır. Puanlar, hastanın bu faaliyetleri bağımsız olarak veya yardım alarak gerçekleştirme becerisine göre belirlenir.

Aşağıda Karnofsky İndeksindeki puanların dökümü yer almaktadır:

100: Normal, şikayet yok, hastalık kanıtı yok
90: Normal faaliyetlerini sürdürebilir, hafif hastalık belirti veya semptomları
80: Çaba ile normal aktivite, bazı hastalık belirti veya semptomları
70: Kendine bakıyor, normal faaliyetlerini sürdüremiyor veya aktif iş yapamıyor
60: Ara sıra yardıma ihtiyaç duyuyor, ancak kişisel ihtiyaçlarının çoğunu karşılayabiliyor
50: Önemli ölçüde yardım ve sık tıbbi bakım gerektirir
40: Engelli, özel bakım ve yardıma ihtiyaç duyuyor
30: Ağır engelli, hastaneye yatış gerekli
20: Çok hasta, hastaneye yatış gerekli, aktif destek tedavisi gerekli
10: Can çekişiyor, ölümcül süreçler hızla ilerliyor
0: Ölü


Karnofsky Endeksi, sağlık uzmanları için hastaların zaman içindeki ilerlemesini takip etmenin yanı sıra tedavi kararlarına rehberlik etmek ve prognostik bilgi sağlamak için yararlı bir araçtır. Bununla birlikte, endeksin sağlık çalışanlarının hastanın genel sağlık durumunu ve refahını değerlendirmek için kullandığı birçok araçtan yalnızca biri olduğunu ve hastanın sağlık durumunun kapsamlı bir resmini sunmak için diğer klinik bilgilerle birlikte kullanılması gerektiğini unutmamak önemlidir.